2001

Kopalnia Wapienia „Morawica” przeszła proces prywatyzacji i od tego czasu stanowi spółkę akcyjną.

1996

Uruchomiony został Zakład Obróbki Marmuru.

1990

Odłączenie zakładu przeróbczego w Morawicy od centrali przedsiębiorstwa.

Do 1990

Dostarczanie kruszyw budowlanych do „fabryk domów” – w latach 70. i 80. budowano z nich osiedla mieszkaniowe m.in. w Lublinie, Warszawie, Kielcach, Łodzi i Krakowie.

1976

Ruszyła produkcja w Zakładzie „Morawica III”, który był inwestycją rządową i miał być największym zakładem produkującym kruszywa w Europie.

1966

Rozpoczęcie produkcji w Zakładzie Produkcji Kruszyw „Morawica II”

1964

Powstał nieistniejący już Zakład Produkcji Kruszyw Łamanych.

Eksploatacja kamienia wapiennego w Kopalni Wapienia „Morawica” SA ma swoją bogatą i długą historię. Kopalnia funkcjonuje od ponad 55 lat, chociaż kamień wapienny wydobywa się na tych terenach od prawie 200 lat.

Przed II wojną światową ze złoża Morawica I wydobywano bloki marmurowe, które następnie obrabiano, produkując płyty, płytki, stopnie, parapety itp.

Prowadzona obecnie działalność produkcji kruszyw zaczęła się na tych terenach w 1964 roku, kiedy powstał nieistniejący już Zakład Produkcji Kruszyw Łamanych. W 1966 roku rozpoczął produkcję Zakład Produkcji Kruszyw „Morawica II”. Dziesięć lat później ruszyła produkcja w Zakładzie „Morawica III”, który był inwestycją rządową i miał być największym zakładem produkującym kruszywa w Europie.

Do 1990 roku kruszywa budowlane dostarczane były do „fabryk domów” – w latach 70. i 80.budowano z nich osiedla mieszkaniowe m.in. w Lublinie, Warszawie, Kielcach, Łodzi i Krakowie.

W marcu 1990 roku dyrekcja przedsiębiorstwa macierzystego postanowiła zlikwidować zakłady przeróbcze w Morawicy. Ta decyzja wywołała zdecydowany sprzeciw pracowników Kopalni w Morawicy. Likwidacja zakładu przeróbczego wiązała się ze zwolnieniami grupowymi około 400 jego pracowników. Jedynym sensownym rozwiązaniem zaistniałej sytuacji było odłączenie się od zakładu macierzystego i rozpoczęcie własnej działalności. W połowie 1990 roku został złożony wniosek o odłączenie zakładu przeróbczego w Morawicy od centrali przedsiębiorstwa. Wniosek został poparty analizą ekonomiczno-finansową, która stanowiła, że w perspektywie kilku lat nowo powstały podmiot gospodarczy będzie w stanie prowadzić własny byt ekonomiczny, a jego działalność będzie rentowna. Takie decyzje miały zagwarantować utrzymanie wszystkich miejsc pracy w przyszłości. Kopalnia Wapienia Morawica jako samodzielne przedsiębiorstwo prowadzi działalność od 1991 roku.

Początki funkcjonowania jako osobnego przedsiębiorstwa były bardzo trudne. W związku ze znacznym wyhamowaniem budownictwa mieszkaniowego i znacząco mniejszym zapotrzebowaniem na kruszywa budowlane, Dyrekcja Kopalni Wapienia Morawica postanowiło podjąć działania zmierzające do zdobycia nowych rynków, znaleźć kontakty w nowych branżach gospodarki i obniżyć koszty produkcji. Przeanalizowano gruntownie potrzeby rynku i stwierdzono, że kamień wapienny znajdzie zbyt w elektrowniach, hutach, cukrowniach oraz w rolnictwie jako nawóz wapienny. Podkreślono również fakt, że co prawda budownictwo mieszkaniowe upada, ale stosunkowo dobrze ma się przemysłowe czy drogowe. Nowo powstała samodzielna jednostka sukcesywnie się rozwijała. Z każdym kolejnym rokiem Kopalnia Wapienia „Morawica” umacniała się na rynku, zwiększając wartości sprzedaży. Wykazywała systematyczny wzrost przychodów i poprawiała wyniki finansowe.

W 2001 roku Kopalnia Wapienia „Morawica” przeszła proces prywatyzacji i od tego czasu stanowi Spółkę Akcyjną ze stuprocentowym polskim kapitałem.

Obecny prezes zarządu – Pan Józef Dąbek kieruje Kopalnią od 1967 roku.

Aktualnie Kopalnia Wapienia „Morawica” S.A. jest dumą regionu świętokrzyskiego i jedną z największych kopalni odkrywkowych w Polsce. Wydobywa się w niej około 3 milionów ton kamienia rocznie, dysponuje bocznica kolejową o dużych możliwościach załadunku. Jest też największym zakładem produkcyjnym zlokalizowanym na terenie gminy Morawica i jednocześnie jednym z największych pracodawców. Kopalnia jest dobrze postrzegana zarówno przez lokalną jak i regionalną społeczność.